*कथा शीर्षक: "आभाळाची टेकडी – मोनोपोल ट्रान्समिशनच्या प्रवासाची हृदयस्पर्शी गोष्ट"*

 #*"Monopole म्हणजे स्टीलचा खांब नाही – तो संवाद आहे. जमिनीशी, आकाशाशी, आणि माणसांशी."*                                                                                                                                                             *कथा शीर्षक: "आभाळाची टेकडी – मोनोपोल ट्रान्समिशनच्या प्रवासाची हृदयस्पर्शी गोष्ट"*

   ✍️ *लेखन* - सुनिलदत्त कुलकर्णी, कार्यकारी अभियंता, महापारेषण जेजुरी

IIM नागपूरच्या भव्य सभागृहात नवोदित सहाय्यक अभियंत्यांची मांदियाळी जमली होती. चेहऱ्यांवर नव्या प्रवासाची ओढ, डोळ्यांत स्वप्नं, आणि मनात काहीतरी करून दाखवण्याची अस्वस्थ जिद्द. आजच्या प्रशिक्षणाचं सत्र काहीसं वेगळं होतं. मंचावर होते अनिल सर – एक अनुभवी अभियंता, ज्यांची तांत्रिक कुशलता जितकी प्रभावी, तितकाच त्यांचा अनुभव समृद्ध.

सरांनी सत्राची सुरुवात एका साध्या वाक्याने केली –

*"आज मी तुम्हाला एका खांबाची गोष्ट सांगणार आहे – पण लक्षात ठेवा, हा खांब फक्त वीज वाहत नाही, तो स्वप्नंही उभा करतो!"*

*भाग १: मार्ग निवड – दिशांच्या शोधात*

“Monopole Overhead Transmission Line Construction - Route Selection & Surveying”

अनिल सरांनी सुरुवात केली एका लहानशा आदिवासी गावाच्या कहाणीने. गाव होते सातपुड्याच्या कुशीत. तिथे जंगलं होती, डोंगर होते, नद्या आणि संस्कृतीने समृद्ध परंतु तांत्रिकदृष्ट्या अडचणीची भूभाग.

*"132kV मोनोपोल लाईन टाकायची होती. पण कुठून टाकायची? कोणताही रस्ता सरळ नव्हता, प्रत्येक वळणाला काहीसं आव्हान होतं."*

सरांनी GIS डेटा वापरला, ड्रोन सर्व्हे केला आणि त्याहून महत्त्वाचं – स्थानिक जनतेशी संवाद साधला.

*"सर्व्हे म्हणजे नकाश्यावर रेघा काढणं नाही – ती असते भविष्याकडे जाणारी दिशा. तांत्रिक अभ्यासाच्या रेषांमध्ये माणसांची स्वप्नं गुंफलेली असतात."*

*भाग २: पाया – जमिनीशी नातं*

“Foundation Design & Construction”

"एक ठिकाण होतं, जिथं भूमिगत पाण्यामुळे काम सतत अडायचं. तिथं आम्ही पारंपरिक पद्धती टाकून, नवीन तांत्रिक उपाय वापरले – RCC foundation ला विशेष waterproofing additives दिले आणि micropile anchoring वापरली."

अनिल सरांचं मत स्पष्ट होतं –

*"Monopole चा खंबीरपणा फक्त स्टीलच्या जाडीवर नाही ठरत – पाया मजबूत असावा लागतो. आणि तो पाया, जमिनीत जितका खोल असतो, तितकाच खोल तुमच्या अभ्यासात आणि दृष्टीकोनात असावा लागतो."*

*भाग ३: टॉवर उभारणी – आभाळाशी संवाद*

“Tower Erection & Conductor Stringing”

शहराच्या मध्यभागी – रहिवासी व व्यापारी भागातून एक महत्त्वाची लाईन उभी करायची होती. मोठ्या क्रेनसाठी जागा नव्हती. सरांच्या मार्गदर्शनाखाली टीमने रात्री १२ ते सकाळी ४ या वेळेत काम पूर्ण केलं.

*"Urban मोनोपोल erection म्हणजे एकप्रकारे शस्त्रक्रिया – वेळेच्या धारावर चालणं. चुकायला वाव नाही, आणि अचूकतेला पर्याय नाही."*

Stringing करताना त्यांनी sag-tension नियंत्रण, लाईव्ह वाहतुकीसोबत समन्वय, आणि safety protocols कसे पाळले याचे अनुभव शेअर केले – *प्रत्येक कृतीत तंत्रज्ञान आणि धैर्याचं संतुलन स्पष्ट होतं.*

*भाग ४: केस स्टडी – अनुभवातून आलेली शिकवण*

*Case  – मुंबईतील ताणाचं काम:*

220kV मोनोपोल एका दाट वस्तीमध्ये उभा करायचा होता. लोक चिंतेत – *“खांब आमच्या घरावर तर नाही ना पडणार?”*

*सरांनी 3D simulation करून दाखवलं, लोकांशी थेट संवाद साधला आणि भीती विश्वासात बदलली. काम वेळेआधी पूर्ण झालं.*

*समारोप – धक्का तंत्र*

अनिल सर शेवटी म्हणाले –

*"Monopole म्हणजे स्टीलचा खांब नाही – तो संवाद आहे. जमिनीशी, आकाशाशी, आणि माणसांशी."*

*"तुम्ही route निवडता, पाया घालता, erection करता – पण शेवटी तुम्ही एक विश्वास उभा करता."*

तेवढ्यात त्यांनी हातात एक छोटं मॉडेल घेतलं – आणि अतिशय हळुवारपणे म्हटलं,

*"हा खांब मी उभा केला नाही – माझ्या टीमनं उभा केला. आणि आता, माझी टीम म्हणजे तुम्ही सगळे!"*

सभागृहात टाळ्यांचा कडकडाट झाला.

*सामान्य तांत्रिक गोष्टींचा स्पर्श जेव्हा माणसांच्या भावना, निसर्गाशी आणि जबाबदारीशी जोडला जातो – तेव्हा तो ‘प्रकल्प’ नसतो, तो एक प्रेरणा असतो.*

*आणि आज ती प्रेरणा, ‘आभाळाची टेकडी’ म्हणून सर्वांच्या मनात कोरली गेली.*