बुधवार, १६ जुलै, २०२५

*बुटीबोरी – महापारेषणचं धडधडतं हृदय*

 *बुटीबोरी – महापारेषणचं धडधडतं हृदय*                                                                                                                                   ✍️ सुनिलदत्त कुलकर्णी, कार्यकारी अभियंता , महापारेषण जेजुरी                                                                                                                    *प्रस्तावना*

🌟 *"आजचं शिकलेलं ज्ञान, उद्याच्या यशाचं बीज बनतं."*

 आयआयएम नागपूरच्या सभागृहात सकाळचा शांत वेळ होता. मात्र सभागृहात बसलेल्या नवोदित अभियंत्यांच्या हृदयात उत्साहाची धडधड जाणवत होती.

सर्वांच्या नजरा एका दिशेने वळल्या होत्या — प्रशांत सर मंचावर येत होते.

 *भाग १ : बुटीबोरीची उंबरठ्यावरची पहिली पायरी*

बसने बुटीबोरीच्या उपकेंद्राच्या प्रवेशद्वारावर सर्वजण आले . जणू भव्य उर्जा प्रासादापुढे सगळे थबकले.

दाराशीच उभं होतं विद्युत सबस्टेशनचं विशाल गेट — जणू एखादा महाकाय ऊर्जा स्त्रोत दरवाजात साठवलेला होता.

 प्रशांत सर शांतपणे म्हणाले —

 *"हे फक्त एक उपकेंद्र नाही, हे संपूर्ण परिसराचं हृदय आहे. जिथून उर्जा फक्त तारातून वाहत नाही , तर जीवनात उत्साह निर्माण करते."*

 त्यांच्या शब्दांनी वातावरणात एक भारदस्त जाणीव भरली.

 *भाग २ : सबस्टेशनची आतली दुनिया*

ते सर्वांना घेऊन मुख्य यंत्रणेच्या दिशेने निघाले.

220 kV च्या भव्य उपकरणांच्या मधून जाताना,

*हवेतील ती बारीकशी 'भ्रूं-भ्रूं' वीजेची कंपन,*                                                                                         

(  हे म्हणजे, उच्च दाबाखाली विद्युत प्रवाह वाहत असताना निर्माण होणारी अत्यंत सौम्य इलेक्ट्रिकल ह्युमिंग किंवा व्हायब्रेशनचा  नादध्वनी. उदाहरणार्थ, जर एखाद्या सबस्टेशनमधील ट्रान्सफॉर्मर किंवा बसबार्स जोरात कार्यरत असतील, तर त्यांच्या आजूबाजूला अत्यंत नाजूक "भ्रूं-भ्रूं" असा कंपनाचा आवाज सतत ऐकू येतो. ही नादध्वनी म्हणजेच विद्युत प्रवाहाची सजीव उपस्थिती आहे!)

                                                                                                                                                        *लोखंडाच्या यंत्रणांवरचा ओलसर थर,* ( ही आहे हवेतून, विशेषतः दमट वातावरणात, लोखंडी भागांवर बसलेली सूक्ष्म आद्रतेची थर किंवा गारवा. जर थोडीशी नमी जास्त असेल (उदा. पावसाळ्यात किंवा संध्याकाळी), तर मेटलच्या पृष्ठभागावर बारीक थर दाटतो.हा ओलसर थर यंत्रणांमध्ये गंज, झिज किंवा विद्युत लीकेज वाढवू शकतो, म्हणूनही त्याचं निरीक्षण महत्त्वाचं असतं.)

*आणि सळसळणाऱ्या वायरच्या सुसाट झुळका —* (याचा अर्थ आहे, उच्च दाबाखाली वीज वाहणाऱ्या वायर किंवा बसबार्समध्ये निर्माण होणाऱ्या क्षुल्लक झंकार किंवा झुळूकसदृश हालचाली. वायरमध्ये जर फार जास्त लोड जात असेल, तर ती थोडीशी व्हायब्रेट होते, कधी कधी ती हवेच्या झुळकीसारखी सळसळते.हा सळसळणारा आवाज किंवा हालचाल इशारा असतो की, यंत्रणेत जोराचा प्रवाह चालू आहे किंवा केव्हातरी काही तांत्रिक त्रुटी निर्माण होऊ शकते.)

सर्व काही प्रत्ययास येत होतं.

 *प्रशांत सर एका मोठ्या ट्रान्सफॉर्मरसमोर थांबले.*

ते म्हणाले —

 *"हा  बघा — उर्जेचा राजा. याच्या रक्तवाहिन्यांमधून हजारो घरांना प्रकाश मिळतो. पण याला चालवणं म्हणजे शिस्त, काळजी आणि तंत्रज्ञानाचा समर्पित संगम हवा."*

 *भाग ३ : उपकरणांशी संवाद – एका अभियंत्याचं खऱ्या अर्थानं शिक्षण*

सरांनी सर्वांना लाइटनिंग अरेस्टरकडे नेलं.

ते सहजपणे म्हणाले —

 *"हे बघा, जर तुम्ही डोळसपणे पाहिलंत, तर याच्या सुतळीच्या रेषांमध्ये एखादी समस्या आपल्याला हळूच सांगते."*  

( लाइटनिंग अरेस्टर किंवा इतर उपकरणांमध्ये, बाहेरून पाहताना काही बारीकशी तडे, क्रॅक, विसंगती, किंवा रंगातील बदल दिसू शकतो. ही चिन्हं म्हणजे जणू ते उपकरण तुम्हाला शांतपणे 'सावध' करतंय —"माझ्यात काहीतरी बिघाड सुरू होतोय, लक्ष द्या!" उदाहरणार्थ: एखाद्या लाइटनिंग अरेस्टरवर बारीक सुतळीसारखी ओढलेली क्रॅकलाइन असेल. किंवा, बारीकशी सळसळ जाणवेल, छानस दिसणारा पृष्ठभाग थोडा खवखवटलेला वाटेल. रंग थोडा फिकट पडलेला असेल किंवा टोकाला थोडा डाग दिसेल. *हे डोळस निरीक्षण करणं म्हणजेच उपकरणाच्या सिग्नल्स (संकेत) समजून घेणं.* हे जास्त अनुभवी अभियंत्यांच्या नजरेत झटकन येतं.)

*एका प्रशिक्षणार्थ्याने विचारलं —*

*"सर, एवढ्या गुंतागुंतीच्या यंत्रणेमधून बिघाड कसा ओळखायचा?"*

प्रशांत सर हसले आणि म्हणाले —

*"माणसाच्या चेहऱ्यावर लपलेली चिंता जशी अनुभवी व्यक्तीला कळते, तशीच उपकरणांची लक्षणं अनुभवी अभियंत्याला दिसतात. त्या लक्षणांवर विश्वास ठेवा."*

                                                                                                                                                         *ते प्रत्येक सर्किट ब्रेकरची हालचाल, प्रत्येक ट्रान्सफॉर्मरचं सळसळणारं स्पंदन, कूलिंग सिस्टीममधील थोडीशी कमी आवाजाची कंपन याची बारकाईने तपासणी करत होते.*

                                                                                   प्रशिक्षणार्थी मंत्रमुग्ध होऊन पाहत होते.

*भाग ४ : समजूतदार अभियंता – समस्या उलगडण्याचा तंत्रज्ञानाचा खेळ*

सर्वांनी एका सॉफ्ट बझिंग आवाजाकडे लक्ष दिलं.

सरांनी ते ऐकून क्षणात सांगितलं —

*"ती ओळखीची कंपने आहेत. इथं बिघाड नाही, पण जर कंपन बदललं, तर आपण सतर्क व्हायला हवं."*

ते पुढे म्हणाले —

*"यंत्रणा ही सजीवासारखी असते. तिचं आरोग्य जर वेळच्यावेळी तपासलं नाही, तर ती एक दिवस अचानक खचते."*

*प्रत्येक तांत्रिक निरीक्षणात आता प्रशिक्षणार्थींची नजर जास्त सजग झालेली दिसत होती.*

*भाग ५ : भविष्याचा पाया – ज्ञानाचा दीप*

संध्याकाळी दौरा संपला. सर्व प्रशिक्षणार्थी थोडेसे दमलेले पण समाधानाने भारलेले होते.

प्रशांत सर थोडे थांबले आणि शेवटचा संदेश दिला —

*"तुम्ही आज जे शिकलात ते उद्या तुमच्या निर्णयांची शिदोरी ठरेल. विद्युत उपकरणं हाताळणं म्हणजे केवळ दुरुस्त्या करणं नाही — ते म्हणजे हजारो लोकांच्या जीवनात अंधार न येऊ देण्याची जबाबदारी स्वीकारणं आहे."*

ते क्षण सगळ्यांच्या हृदयात कोरले गेले.

*समाप्ती :*

*बुटीबोरीचा हा दौरा नवोदित अभियंत्यांच्या आयुष्यात एक "ऊर्जायात्रा" ठरला.*

*जिथे ज्ञान, तंत्रज्ञान आणि जबाबदारीचा संगम होता.*

*बुटीबोरी — खरंच महापारेषणचं धडधडतं हृदय!*

कोणत्याही टिप्पण्‍या नाहीत:

टिप्पणी पोस्ट करा

चला, जागरूकतेला कृतीची जोड देऊया…

  चला, जागरूकतेला कृतीची जोड देऊया… ✍️ सुनिलदत्त कुलकर्णी, वाळूज  विद्युत व्यवस्था सुरळीत चालत असताना आपल्या कामाची फारशी चर्चा होत नाही. दि...