*सहनशीलतेच्या इंटर कनेक्टिंग ट्रांसफार्मर वरच माणुसकीचं व्होल्टेज चालतं*
प्रिय
स्विचयार्डमधल्या
माझ्या शूर योद्ध्यांनो,
तुमच्याकडे बघून एक गोष्ट प्रकर्षानं जाणवते – सहनशीलता हाच तुमचा पाया आहे आणि निष्ठा हाच तुमचा वसा आहे.
पावसात अक्षरशः न्हालात, उन्हात भाजून निघालात... पण न बोलता सगळं सहन करत आहात.
तुम्ही करंट ट्रान्सफॉर्मर आहात, पण तुमच्यात करंटपेक्षा करुणा अधिक आहे.
तुम्ही आयसोलेटर आहात, पण सिस्टीमला कधीच आयसोलेट करत नाहीत.
तुम्ही पीटी-सीव्हीटी आहात, पण सगळं नेमकं बघता आणि सांगता.
तुम्ही लाइटनिंग अरेस्टर आहात, पण राग बाहेर येऊ देत नाहीत, जमिनीकडे पाठवतात.
तुम्ही सर्किट ब्रेकर असलात तरी, "ब्रेकडाउन" शब्द तुम्हाला मान्यच नाही.
बाबांनो, तुमच्या धाडसाने ही सिस्टीम चालते.
आणि खरं सांगायचं तर, मी तुमच्यातलाच एक आहे —
थोड्या माणूसपणाच्या, थोड्या तंत्रज्ञानाच्या भावना जपणारा "इमोशनल इंजिनियर".
पण एक विनंती —
आता ही वीज फक्त पारेषणासाठी नाही, ती एक जबाबदारी आहे.
जनतेचं अंधारमुक्त आयुष्य तुमच्यावर आणि माझ्यावर आहे.
म्हणून झुकायचं नाही, मोडायचं नाही.
*"फेज टू फेज"* स्पार्किंग नको, पण *"फेस टू फेस"* संवाद मात्र हवाच.
कधी वाटतं,
तुम्ही जर बोलू शकत असता, तर तुमच्या प्रत्येक नट-बोल्टमधून एक जिवंत कथा उमटली असती.
उष्णतेतून निघालेली,
गारठ्यातून घडलेली,
आणि वीजेसारखी प्रेरणा देणारी.
तुमच्यासोबत पावसात *भिजताना* आणि उन्हात *भाजताना* मी एकच गोष्ट शिकलोय —
*"सहनशीलतेच्या इंटर कनेक्टिंग ट्रान्सफॉर्मरवरच माणुसकीचं व्होल्टेज चालतं."*
चला, यंदाच्या पावसाळ्यात एक करार करू —
तुम्ही न मोडणार, मी न हरणार
तुम्ही न खिळणार, मी न शिणणार.
आपण सिस्टीम चालू ठेवू, आणि मनं जोडून ठेवू.
आपलाच,
एक थोडासा भिजलेला,
थोडासा तापलेला,
पण पूर्णपणे समर्पित –
इमोशनल इंजिनियर.
*© सुनिलदत्त कुलकर्णी महापारेषण जेजुरी
कोणत्याही टिप्पण्‍या नाहीत:
टिप्पणी पोस्ट करा